ازدواج با زن متاهل و شوهردار از منظر اخلاق، قانون و شرع به شدت منع شده و مورد نکوهش واقع شده است. از نظر شرعی بر اساس آیه ۲۴ سوره نساء، نکاح با زن شوهردار حرام است. ازدواج با زن متاهل به دور از اخلاق حسنه است و موجب اختلاط نسل و از بین رفتن کانون خانواده می گردد و در قانون مدنی ما به عنوان یکی از موارد منع نکاح معرفی شده است. حال در این بحث به حرمت نکاح با زن شوهردار از نظر قانون کشورمان و انواع ضمانت اجراها و مجازات های پیش بینی شده برای آن می پردازیم. برای کسب اطلاعات دقیق در مورد ثبت ازدواج و مدارک لازم برای ثبت ازدواج کلیک کنید.
همانطور که اشاره شد نکاح با زن شوهردار و یا زنی که در عده به سر می برد ممنوع است و مطابق قانون مجازات اسلامی، برای زن، مرد و شخصی که آن ها را به عقد یکدیگر درآورده است مجازات تعیین می شود. ازدواج چه دائم و چه موقت (صیغه محرمیت) با زنی که شوهر دارد و یا در عده طلاق یا فوت همسر خود به سر می برد، ممنوع و باطل است و هیچ راهی برای پابرجا ماندن این نکاح وجود ندارد.
نکاح با زن شوهردار و زنی که در عده است، در هر صورت سبب بطلان نکاح و آگاه یا جاهل بودن مرد و زن به حرمت این نکاح، ضمانت اجراهای متفاوتی را برای آن ها رقم می زند.
بسته به اطلاع یا عدم اطلاع ایشان از حرمت نکاح با زن شوهردار دو دسته مجازات پیش بینی گشته است:
بر اساس ماده ۱۰۵۰ ق.م چنانچه مردی با آگاهی از ممنوع بودن و حرمت داشتن نکاح با زن شوهردار و اطلاع داشتن از وضعیت تاهل یا در عده بودن او، با او عقد کند، عقد باطل و زن تا ابد بر او حرام می شود. بنابراین اگر مرد بداند زن شوهر دارد و نکاح با زن متاهل ممنوع و حرام بوده اما با این وجود با وی عقد کند، عقد نکاح آن ها باطل می شود و آن دو تا ابد بر یکدیگر حرام می گردند.
مجازات تعیین شده این مورد برای ۳ نفر ( زن، مرد و یا شخص ثالثی که آن دو را عقد نماید) در ماده ۶۴۳ و ۶۴۴ قانون مجازات اسلامی بدین شرح آمده است:
۱- مجازات عاقد مطلع از متاهل بودن زن:
۲- مجازات زن شوهردار و مرد آگاه از حرمت نکاح در صورتی که منجر به مواقعه (رابطه زناشویی) نگردد:
۳- مجازات زن شوهردار و مرد آگاه به حرمت نکاح و برقرارشدن رابطه زناشویی:
حکم ازدواج زن شوهردار و مرد و برقراری رابطه زناشویی، در صورت اطلاع آنان از حرمت نکاح و باطل بودن عقدشان، در حکم زنای محصن و محصنه می باشد و یکی از مجازات های زیر را در برمی گیرد:
بر اساس ماده ۱۰۵۱ ق.م در صورتی که زن شوهردار و مردی نسبت به حرمت ازدواجشان جاهل و ناآگاه باشند و رابطه زناشویی نیز میان آن دو صورت نگرفته باشد، عقد آن ها باطل ولی موجب حرمت ابدی بین آن دو نمی گردد. بنابراین در صورت جدا شدن زن از همسرش و یا گذراندن مدت عده، وی می تواند دوباره با آن مرد ازدواج کند.
اما در صورت جاهل بودن زن و مرد نسبت به حرمت این نکاح و برقراری رابطه زناشویی عقد باطل و موجب حرمت ابدی میان آن دو می گردد.
شما می توانید جهت حل پرونده های حقوقی خود، مشاوره حقوقی تلفنی و کسب اطلاعات حقوقی از کارشناسان و مشاوران مرکز حقوقی وکیل دات کام کمک بگیرید.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص نکاح با زن شوهردار، به کانال تلگرام حقوقی وکیل دات کام مراجعه نمایید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان پیرامون نکاح با زن شوهردار پاسخ دهند.
خیر، در شرع و قانون نکاح با زن متاهل ممنوع است و مجازات در پی دارد.
خیر، ازدواج با زن متاهل چه دائم و چه موقت حرام و ممنوع است.
خیر، هیچ راه حل و راه دور زدنی برای این ممنوعیت وجود ندارد.
در صورت آگاه بودن زن و مرد به ممنوع بودن این ازدواج، سنگسار یا اعدام و یا شلاق به عنوان مجازات در نظر گرفته می شود.
برچسب: ازدواج با زن شوهردار, نویسنده: وکیل تاريخ: سه شنبه 8 آذر 1401 ساعت: 15:00
امروزه در تمام اماکن و ادارات دولتی و غیر دولتی کارمندانی مشغول به کار هستند که وظایفی را به عهده دارند و می بایست این وظایف را به بهترین شکل ممکن به انجام برسانند. اما در برخی موارد دیده می شود که فرد مرتکب جرم می شود و از جایگاه خود سوء استفاده می کند که در این صورت باید مجازات شود. ر شوه نیز یکی از تخلفات این افراد به حساب می آید. در ادامه قصد داریم در مورد رشوه و مجازات آن توضیحات مفصلی را در اختیارتان قرار دهیم، با ما همراه باشید.
ر شاء به جرمی گفته می شود که طی انجام آن به فردی پولی پرداخت می کنند تا او کاری را به ناحق برایشان به انجام برساند. ر شوه می تواند مبلغی پول یا هر چیز دیگری باشد اما معمولا ر شوه دهندگان مقداری پول را به عنوان ر شوه پرداخت می کنند تا کار برایشان انجام شود. ر شوه گرفتن تنها مختص کارمندان دولتی نیست و هر فردی می تواند در مقابل انجام کار ناحق ر شوه بگیرد.
برای مثال فردی در صف ایستاده تا نوبت اش شود و کار خود را انجام دهد اما نمی تواند تا رسیدن نوبتش تحمل کند و با پرداخت ر شوه به کارمند اداره مربوطه از او می خواهد که کار او را خارج از نوبت به انجام برساند. در اینجا او هزینه را پرداخت کرده تا کاری به ناحق انجام بشود و در واقع ر شوه پرداخت نموده است. به فرد ر شوه گیرنده مرتشی گفته می شود و هم فرد ر شوه گیرنده و هم فرد ر شوه دهنده (راشی) طبق قانون مجازات خواهند شد.
برای آشنایی با مجازات سایر تخلفات ادراری کلیک کنید.
نکته: در صورتی که ر شوه گیرنده قبل از تعقیب توسط قانون مبلغ ر شوه را بازگردانده باشد مجازات ر شوه خواری شامل حال او نمی شود.
ر شوه دهنده نیز طبق قانون مجرم است و مجازات او شامل موارد زیر می شود:
طبق ماده ۵۹۲ قانون مجازات اسلا می فرد ر شوه دهنده به حبس از شش ماه تا سه سال یا تحمل ۷۴ ضربه شلاق محکوم می شود و مال پرداخت شده به عنوان ر شوه نیز ضبط خواهد شد.
اگر ر شوه دهنده اثبات کند که برای حفظ حقوق قانونی و مشروع خود مجبور به پرداخت رشوه شده است مجازات نخواهد شد. چنین فردی اگر مقامات ذی صلاح را از رشوه دریافت کردن فرد مطلع کند و بتواند این ادعا را ثابت کند از مجازات معاف می شود اما اگر نتواند ادعای خود را ثابت کند به حبس تادیبی از یک تا سه سال محکوم خواهد شد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص رشو ه، به کانال تلگرام حقوقی وکیل دات کام مراجعه نمایید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان پیرامون رشوه پاسخ دهند.
بله جرم تلقی شده و شامل مجازات نیز می شود.
خیر در این صورت مجازات پرداخت ر شوه شامل حال او نخواهد شد که توضیحات کامل تر در متن مقاله آمده است.
برچسب: رشوه, نویسنده: وکیل تاريخ: دوشنبه 7 آذر 1401 ساعت: 20:14
حضانت فرزند در طلاق توافقی با کیست؟ یکی از امور مهم که در زمان پایان زندگی مشترک به آن پرداخته می شود موضوع حضانت و سرپرستی فرزند است. گاهی زوجین در خصوص حضانت فرزند با هم توافق می کنند و تصمیم لازم را در مفاد طلاق توافقی خود مشخص می کنند. اما در برخی موارد طرفین در مورد حضانت و سرپرستی کودک نمی توانند با هم توافق کنند در این زمان است که پای قانون به میان می آید و تصمیم مقتضی را در این خصوص می گیرد. دادگاه با بررسی تمام جوانب در خصوص اینکه فرزند نزد چه کسی باید بماند تصمیم می گیرد. توصیه می کنیم مقاله مشاوره طلاق را مطالعه نمایید.
حضانت با ولایت متفاوت است. حضانت صرفا شامل نگهداری و پرورش فرزند است و ناظر بر حمایت و تربیت جسمی و روانی کودک است.
حضانت مانند یک تیغ دو لبه است که از نظر قانونی حق و تکلیف پدر و مادر است. از این جهت تکلیف است که والدین موظف به سرپرستی از فرزند خود هستند و نمی توانند از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کنند. از سوی دیگر یک حق است که قانون برای والدین قائل شده است. هر یک از والدین این حق را دارند که فرزند خود را سرپرستی کنند.
قانون وضعیت حضانت را برای فرزند تا هفت سالگی و بعد از آن تا رسیدن به سن بلوغ شرعی مشخص کرده است. در دادگاه نیز بر همین مبنا رای صادر می شود. اما آنچه که مقدم بر همه چیز است مصحلت کودک است. گاهی ممکن است دادگاه تصمیم متفاوتی را که به مصلحت کودک است بگیرد.
به طور مثال اگرچه تا 7 سالگی کودک مادر در اولویت حضانت است ولی اگر دادگاه بررسی کند و متوجه وجود موانعی در حضانت مادر شود ( به طور مثال فحشا و فساد اخلاقی مادر ) در این صورت حضانت از مادر گرفته می شود. یا اگر بعد از هفت سالگی برای دادگاه آشکار شود که پدر صلاحیت حضانت از فرزند را به خاطر اعتیاد به مواد یا مشروبات الکلی ندارد باز هم حضانت را به مادر می دهد نه پدر. یعنی در این صورت حتی بعد از بلوغ هم حضانت با مادر خواهد بود.
در مقاله ای جداگانه به بررسی کامل موانع حضانت که موجب سلب حضانت حتی پس از حکم دادگاه و یا با وجود توافق پرداخته ایم.
در هنگام طلاق برای تعیین تکلیف وضعیت حضانت فرزند دادگاه تصمیم مقتضی را می گیرد. بر اساس ماده 1169 قانون مدنی در حضانت کودک تا 7 سالگی مادر در اولویت است. در این امر فرقی میان دختر و پسر نیست. در اولویت بودن مادر به این معنی است که در صورتی که موانع حضانت وجود نداشته باشد دادگاه فرزند را به مادر می سپارد.
نکته: سن بلوغ شرعی در دختران نه سال و در پسرا پانزده سال است.
بعد از گذشت 7 سال تا رسیدن به بلوغ شرعی پدر حضانت فرزندان را به عهده می گیرد. در دختران از 7 سالگی تا نه سالگی و در پسران از هفت تا 15 سالگی یعنی همان سن بلوغ شرعی حضانت با پدر است.
در صورتی که کودک به سن بلوغ برسد دیگر حضانت معنایی ندارد. بعد از بلوغ این خود فرزند است که تصمیم می گیرد تا با کدام یک از والدین خود زندگی کند. اما بعد از بلوغ موضوع ولایت و قیمومت مطرح می شود. تا رسیدن فرزند به سن قانونی 18 سال، پدر یا جد پدری نسبت به فرزند حق ولایت دارند که این متفاوت با حضانت است.
زمانی که طرفین با توافق از یکدیگر جدا می شوند در رابطه با امور مهم مانند مهریه و حضانت فرزند از قبل با هم توافق می کنند. از همین رو در هنگام طلاق توافقی دادگاه در مورد حضانت فرزند دخالت نمی کند و حضانت بر اساس توافق طرفین مشخص می شود. در طلاق توافقی با اینکه حضانت طبق توافق طرفین است اما باید تصمیم بر اساس منافع و مصلحت فرزند باشد. اگر این توافق بر خلاف مصلحت کودک باشد دادگاه می تواند توافق را نپذیرد و تصمیمی که به صلاح کودک است اتخاذ کند.
هر زمان که موانع حضانت برای والدین به وجود بیاید حتی بعد از صدور رای نهایی در خصوص حضانت طرف مقابل می تواند مدارک خود را ارائه دهد و بر خلاف توافق حضانت فرزند را بگیرد.
این توافق می تواند حتی بر خلاف قانون باشد. به طور مثال اگرچه تا قبل از 7 سالگی مادر اولویت دارد اما زوجین می توانند حضانت فرزند را حتی تا قبل از 7 سالگی به پدر اختصاص دهند. یا می توانند بر خلاف قانون حضانت را بعد از 7 سال تا رسیدن به سن بلوغ باز هم به مادر بدهند.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص حضانت فرزند در طلاق توافقی، به کانال تلگرام حقوقی وکیل دات کام مراجعه نمایید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان پیرامون حضانت فرزند در طلاق توافقی پاسخ دهند.
تا سن 7 سالگی فرزند حضانت با مادر است.
بر اساس توافق طرفین در مورد حضانت تصمیم گرفته می شود.
تا رسیدن به سن بلوغ شرعی والدین در مورد حضانت فرزند تصمیم می گیرند. بعد از بلوغ شرعی خود فرزند تصمیم می گیرد با کدام والد خود زندگی کند.
برچسب: حضانت فرزند در طلاق توافقی, نویسنده: وکیل تاريخ: يکشنبه 6 آذر 1401 ساعت: 15:46
در هنگام ثبت ازدواج حقوق معینی به زن و مرد تعلق می گیرد، یکی از حقوقی که حین عقد به زن تعلق می گیرد مهریه است. پس از عقد نکاح مرد موظف است که مهر همسر خود را در صورت مطالبه به طور کامل به او پرداخت کند. مهر یه یا صداق که به آن مهر هم می گویند باید شرایطی را دارا باشد. اما دریافت مهر چگونه است و چند نوع مهر داریم؟ در ادامه به این پرسش ها پاسخ داده ایم و به بررسی کامل ماهیت مهر و مسائل مربوط به آن پرداخته ایم، با ما همراه باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قانون مهریه کلیک کنید.
مهریه یکی از حقوقی است که در حین عقد نکاح به زن تعلق می گیرد، میزان آن با توافق طرفین معین می شود و پرداخت کننده مهر نیز مرد می باشد. زن می تواند با مراجعه به دادگاه و اجرا مهریه این حق خود را مطالبه کند.
تعیین مهریه با توافق طرفین است و باید مالیت داشته یا به عبارتی ارزش اقتصادی داشته باشد و همچنین مال مرد باشد تا بتواند آن را به زن پرداخت بکند.
همانطور که می دانید مهر افراد با یکدیگر یکی نیست و هر فرد بر اساس خواسته خود و توافق با مرد مهر را تعیین می کند. از طرفی برخی وضعیت ها در میزان پرداخت مهر اثر می گذارد اما اصولا مهر به محض عقد مال زن می شود و در صورت عندالمطالبه بودن زن حق مطالبه آن را حین عقد خواهد داشت. مهریه دو نوع عندالمطالبه و عندالاستطاعه دارد که به بررسی مفصل آن ها در مقالاتی جداگانه پرداخته ایم. حال میزان پرداخت مهر زنان با شرایط مختلف را در زیر بیان می نماییم:
چنانچه زن به عقد نکاح مردی درآید و پس از عقد مرد بخواهد قبل از وقوع رابطه زناشویی او را طلاق دهد می بایست نصف میزان مهر زن را به او پرداخت کند. برای مثال اگر مهر زن ۱۰۰ میلیون تومان باشد قانونگذار مرد را موظف به پرداخت ۵۰ میلیون تومان می کند.
چنانچه پس از وقوع رابطه زناشویی مرد قصد طلاق زن را داشته باشد طبق قانون می بایست تمام حق او را پرداخت کند.
بر خلاف تصور عموم به زن خیانتکار نیز مهریه تعلق می گیرد و طبق قانون مرد موظف است که این حق را پرداخت کند. این به این دلیل است که مهریه در حین عقد به زن تعلق گرفته است و انجام عمل ناشایست خیانت پس از عقد نمی تواند مهر زن را از بین ببرد. مهریه بسته به شرایط فرد متفاوت می باشد توصیه می کنیم بسته به شرایط خود مقالات زیر را مطالعه نمایید :
در پاسخ به این پرسش باید بگوییم که خیر چنانچه زن و مرد در حین عقد مهریه ای تعیین نکنند و مرد قصد طلاق زن را داشته باشد مطابق ماده ۱۰۹۳ قانون مدنی زن مستحق دریافت مهرالمثل و مهرالمتعه می شود.
اگر زن باکره باشد و مهری تعیین نکرده باشد قانون بر اساس وضعیت مالی مرد حقی را به عنوان مهرالمتعه به او پرداخت می نماید اما اگر زن باکره نباشد مهرالمثل دریافت خواهد کرد. مهرالمثل نیز با توجه به شرایط زن تعیین می شود.
پرداخت مهریه به گونه ای انجام می شود که مرد توانایی پرداخت را داشته باشد. برای مثال دادگاه مهر زن را قسط بندی می کند و مرد را موظف می نماید که در مدت زمان معین شده قسط مهریه را به زن پرداخت کند.
برای دریافت اطلاعات بیشتر و همچنین مشاوره تلفنی به سایت وکیل دات کام مراجعه نمایید. مرکز وکیل دات کام شما را در حل پرونده حقوقی خود یاری می نماید و به شما کمک می کند تا به نتیجه دلخواه خود دست یابید.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص مهر ، به کانال تلگرام حقوقی وکیل دات کام مراجعه نمایید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان پیرامون مهر پاسخ دهند.
حقی که در حین عقد ازدواج به زن تعلق می گیرد.
در این صورت زن مستحق دریافت مهرالمثل یا مهرالمتعه می شود.
مهر زنان خیانتکار به طور کامل پرداخت می شود.
برچسب: مهریه, نویسنده: وکیل تاريخ: يکشنبه 6 آذر 1401 ساعت: 0:01
حضانت فرزند قبل از طلاق با چه کسی است؟ فرزندان میوه درخت زندگی هستند. مادر و پدر وظیفه نگهداری و مراقب از این میوه را بر عهده دارند. قانون مدنی نیز در کتاب هشتم، باب دوم از ماده 1168 تا 1179 این قانون به موضوع حضانت و نگهداری از فرزند پرداخته است. بر اساس این قانون نگهداری از طفل یک حق و تکلیف برای والدین است. حضانت حقی است که والدین برای نگهداری از فرزند خود در برابر سایرین دارند. از سوی دیگر تکلیف نگهداری از فرزند را نیز دارند و نمی توانند این تکلیف را از خود ساقط کنند. والدین در برابر اعمال فرزند خود مسئول هستند. در این مطلب به بررسی حضانت فرزند در زمان زندگی مشترک و قبل از طلاق می پردازیم. برای کسب اطلاعات دقیق در مورد حضانت فرزند کلیک کنید.
بر اساس 1168 قانون مدنی نگاهداری طفل با ابوین یعنی مادر و پدر کودک است. در نتیجه می توان گفت که پدر و مادر تا زمانی که طفل به سن بلوغ شرعی برد مشترکا وظیفه نگهداری از طفل را به عهده دارند. این حقی است که قانون به والدین داده است و فقط خود قانون است که می تواند این حق را از آن ها بگیرد. اگرچه والدین از کودک نگهداری می کنند اما بر اساس ماده 1175 قانون مدنی در صورت وجود یک علت قانونی امکان گرفتن حضانت از پدر و مادر وجود دارد.
مصلحت و آسایش فرزند مقدم بر حق حضانت والدین است. از همین رو بر اساس ماده 41 قانون حمایت از خانواده اگر مراجع قانونی به هر طریقی متوجه شوند که موانع حضانت فرزند وجود دارد و والدین کودک یا یکی از آن ها صلاحیت نگهداری از کودک را ندارند می تواند در مورد حضانت کودک تصمیم مقتضی را بگیرد و حضانت طفل را به شخصی که شایستگی دارد بسپارد یا اینکه برای والدین یک ناظر تعیین نماید.
در مقاله ای مفصلا به موانع حضانت که سبب گرفتن طفل از والدین او می شود پرداخته ایم.
همانطور که گفته شد بر اساس ماده 1168 قانون مدنی حضانت هم حق است هم تکلیف. وقتی که قانون تکلیف نگهداری از فرزند را بر عهده والدین گذاشته است اگر پدر و مادر این تکلیف را انجام ندهند قطعا با آن ها برخورد می شود.
بر اساس ماده 1172 قانون مدنی زمانی که والدین از نگهداری طفل امتناع کنند و وظیفه حضانت را انجام ندهد دادگاه در ابتدا طرفین را ملزم به نگهداری از کودک می کند. اگر ملزم کردن والدین امکان نداشته باشد دادگاه حضانت را به شخص دیگری که صلاحیت دارد می دهد. اما حتی اگر حضانت به شخص دیگری سپرده شود باز هم والدین وظیفه دارند تا هزینه های فرزند را تامین کنند. هزینه های فرزند در ابتدا با پدر است در صورتی که پدر فوت کرده باشد هزینه ها با مادر است.
همچنین در ماده 40 قانون حمایت از خانواده گفته شده است در صورت امتناع از نگهداری فرزند دادگاه این حق را دارد که تا زمان صدور و اجرای حکم، شخصی که مسئولیت حضانت را داشته در بازداشت نگه دارد. دستور به حبس فقط زمانی امکان دارد که شخص از روی لجبازی یا بدون هیچ دلیل قانونی و منطقی از نگهداری فرزند امتناع کرده باشد. اگر او به یک دلیل موجه از فرزند نگهداری نکند امکان حبس کردنش وجود ندارد.
در رابطه با اینکه حضانت والدین نسبت به فرزند تا چه زمان است دو نظر وجود دارد. گروهی معتقد هستند که حضانت از فرزند تا زمان بلوغ شرعی یعنی در دختران 9 سال تمام و در پسران 15 سال تمام معنا دارد و بعد از آن دیگر والدین وظیفه نگهداری ندارند. گروهی دیگر معتقد هستند که حضانت باید تا رسیدن به سن قانونی یعنی 18 سال ادامه پیدا کند.
به نظر می رسد که از جمیع این نظرات می توان متوجه شد که حضانت تا زمان بلوغ شرعی قطعا ادامه دارد و بعد از آن به وضعیت کودک بستگی دارد که آیا رشید شده است یا نه. در صورت عدم توانایی کودک قطعا حضانت فرزند تا 18 سالگی ادامه می یابد. معمولا هیچ یک از والدین به خصوص در ایران فرزند خود را تا زمانی که توانایی مستقل شدن داشته باشد رها نمی کنند. فقط قانون آن ها را تا رسیدن فرزند به سن مشخص ملزم به مواظبت می کند اما این بدان معنا نیست که بعد از این سن والدین فرزند خود را رها می کنند.
البته باید به این نکته توجه کرد که حضانت با ولایت متفاوت است. حضانت به معنای سرپرستی و تربیت فرزند است اما ولایت حقی است برای پدر یا جد پدری که تا رسیدن به سن قانونی برای آنان وجود دارد. ولایت شامل پرداخت نفقه و دخالت در تصمیم گیری های مهم از جمله ازدواج و امور مالی می باشد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص حضانت فرزند قبل از طلاق، با موسسه حقوقی وکیل دات کام تماس بگیرید. کارشناسان مرکز مشاوره حقوقی وکیل دات کام نیز آماده اند تا با ارائه خدماتی در زمینه مشاوره حقوقی تلفنی وکیل دات کام به سوالات شما عزیزان پیرامون حضانت فرزند قبل از طلاق پاسخ دهند.
حضانت فرزند مشترکا وظیفه پدر و مادر با هم است.
بله. دادگاه در صورتی که لازم باشد می تواند حضانت را از والدین بگیرد.
تا رسیدن فرزند به سن بلوغ شرعی و بعد از آن بستگی به وضعیت فرزند دارد.
برچسب: حضانت فرزند قبل از طلاق, نویسنده: وکیل تاريخ: جمعه 4 آذر 1401 ساعت: 22:56
تغییر کاربری ملک چگونه انجام می شود؟ هر ملکی با هدف خاصی ساخته و استفاده می گردد. کاربری ملک یعنی همان استفاده ای که از ملک می کنیم. مثلاً بعضی از املاک برای سکونت ساخته می شوند. برخی هم برای تجارت استفاده می گردند. شهرداری بر اساس نوع کاربری یک ملک برای آن پروانه ساخت صادر می کند. حال ممکن است فردی دارای یک ملک مسکونی باشد اما بخواهد از آن به عنوان یک ملک تجاری استفاده کند. آیا می تواند بدون اجازه قانونی دست به این تغییر کاربری بزند؟ در ادامه مقاله به تغییر کاربری ملک می پردازیم.
ساختمان ها برای اهداف و کاربری های متفاوتی ساخته می شوند که شهرداری برای هر کاربری پروانه ساخت صادر می کند. حال اگر صاحب ملک بخواهد از ملک استفاده ای غیر از کاربری پروانه ساخت آن داشته باشد، باید ملک را به صورت قانونی تغییر کاربری دهد. رایج ترین تغییر کاربردی که در کشور ما انجام می شود تغییر ملک مسکونی به تجاری است.
املاک کاربری های متفاوتی دارند که عبارت اند از:
همان طور که پیش تر بیان کردیم شهرداری براساس هدف ساخت از یک ساختمان برای آن ملک یا آن زمین پروانه کاربری صادر می نماید. ماده 100 قانون شهرداری می گوید: «مالکین اراضی و املاک واقع در محدوده شهر یا حریم آن باید قبل از هر اقدام عمرانی یا تفکیک اراضی و شروع ساختمان از شهرداری پروانه اخذ نمایند…». بر این اساس شهرداری به صورت مداوم بر ساخت و استفاده از ساختمان نظارت می کند تا خلاف پروانه صادر شده در ساخت ملک و استفاده از آن عمل ننمایند. استفاده از ساختمان خلاف پروانه صادره غیرقانونی است.
برای تغییر کاربری یک ملک حتماً باید مراحل قانونی آن طی شود. امروزه ممکن است افراد زیادی بدون گذراندن مراحل قانونی اقدام به انجام چنین تخلفی کنند. اغلب این تخلفات استفاده از ملک مسکونی به عنوان ملک تجاری است. زیرا املاک تجاری قیمت بالاتری نسبت به ملک مسکونی دارند. در صورت انجام چنین اعمالی کمیسیون ماده 100 شهرداری به این تخلفات رسیدگی می نماید.
اگر ملک مسکونی بدون طی روند قانونی به عنوان ملک تجاری استفاده شود، عواقب قانونی به دنبال دارد. تبصره بند 24 از ماده 55 قانون شهرداری به برخی از مواردی اشاره می نماید که استثنائاً می توان از ملک مسکونی به عنوان ملک تجاری بهره برد. این موارد شامل:« …دایر کردن دفتر وکالت و مطب و دفتر اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتر روزنامه و مجله و دفتر مهندسی وسیله مالک از نظر این قانون استفاده تجاری محسوب نمی شود.»
برای دریافت جواز کسب کلیک کنید.
برای تغییر کاربری یک ملک باید مراحل زیر انجام شود:
ساختمان ها برای هدف و کاربری خاصی ساخته می شوند که شهرداری برای هر کاربری پروانه ساخت صادر می کند. اگر مالک بخواهد از ملک استفاده ای غیر از کاربری پروانه ساخت آن داشته باشد باید ملک را به صورت قانونی تغییر کاربری دهد.
متقاضی باید با مراجعه به دفتر خدمات نوسازی، درخواستی تحت عنوان تغییر کاربری ملک را تسلیم نماید.
برچسب: تغییر کاربری ملک, نویسنده: وکیل تاريخ: پنجشنبه 3 آذر 1401 ساعت: 15:33